Gebruik de pijltoetsen ← → of de knoppen onderaan om door de slides te navigeren.
Waarom provider-verplichtingen?
Als je AI-systemen bouwt, ben je niet alleen gebruiker van AI — je bent ook verantwoordelijk voor wat je bouwt en hoe het mensen raakt. De EU AI Act legt de zwaarste verplichtingen bij de provider: degene die het systeem ontwikkelt en op de markt brengt of in gebruik neemt.
Wie is een provider? (Art. 3)
Een provider is "een natuurlijke of rechtspersoon die een AI-systeem ontwikkelt of laat ontwikkelen en het op de markt brengt of in gebruik neemt onder eigen naam of merk." Drie concrete scenario's:
Van deployer naar provider (Art. 25)
Dit is het onderscheid dat engineers het vaakst missen. Art. 25 noemt drie triggers waardoor je bij een hoog-risicosysteem onbedoeld provider wordt, met alle verplichtingen van dien.
├─ Ja → provider
└─ Nee → Wijzig ik een hoog-risicosysteem
substantieel (hertrainen, werking)?
├─ Ja → provider
└─ Nee → Zet ik een gewoon systeem in
voor een Annex III-doel?
├─ Ja → provider
└─ Nee → je bent deployer ✓
Risicoklassen — provider-perspectief
De risicoklasse van jouw systeem bepaalt hoe zwaar jouw provider-verplichtingen zijn. High Risk betekent het volle pakket: alle slides hierna gelden. Verboden is simpel: bouw het niet. De classificatie is vastgelegd in officiële bijlagen (Annexen) van de wet — Annex III bevat de volledige lijst van high-risk toepassingen. Het classificatieprincipe: een systeem is high-risk als het significante invloed heeft op grondrechten of levenskansen van mensen — niet vanwege de technologie zelf.
Art. 9: Risicomanagementsysteem
Het risicomanagementsysteem (RMS) is de ruggengraat van jouw compliance. Het is niet éénmalig — het is een doorlopende lifecycle-verplichting die begint vóór marktintroductie en loopt tot het systeem buiten gebruik is.
Vier verplichte stappen:
Art. 10: Datakwaliteit & bias
Als provider ben je niet alleen verplicht bias te signaleren — je moet het aantoonbaar aanpakken vóór livegang. Art. 10 stelt kwalitatieve eisen aan trainings-, validatie- en testdata van high-risk systemen.
Art. 11 & 13: Documentatie & transparantie
Twee verplichtingen die direct aan elkaar gekoppeld zijn: technische documentatie voor de toezichthouder (Art. 11) en gebruikersdocumentatie voor deployers (Art. 13).
Art. 14: Menselijk toezicht
Als provider van een high-risk systeem moet menselijk toezicht technisch zijn ingebakken. Niet als procedure of beleid — als architectuureis die de conformiteitsbeoordeling bepaalt.
Art. 15 & 17: Nauwkeurigheid, robuustheid & QMS
Art. 43: Conformiteitsbeoordeling
Vóór je een high-risk systeem op de markt brengt, moet je aantonen dat het aan alle verplichtingen voldoet. Twee paden, afhankelijk van het soort systeem.
Art. 49: Registratie & CE-markering
Twee formele stappen die moeten zijn afgerond vóór marktintroductie van een high-risk systeem.
Art. 72–73: Monitoring & incidenten
De verplichting stopt niet bij livegang. Als provider ben je verplicht jouw high-risk systeem systematisch te monitoren gedurende de gehele levensduur.
GPAI Providers (Art. 51–55)
Aparte categorie: je traint of biedt zelf een foundation model aan — een General Purpose AI-model dat voor meerdere use cases ingezet kan worden. Dit valt onder een apart regime naast de gewone provider-verplichtingen.
Je bent klaar voor de provider-bevestiging
Je hebt alle provider-verplichtingen doorlopen: van definitie en risicoklassen tot conformiteitsbeoordeling, CE-markering en post-market monitoring. Nu leg je dat vast.
"De EU AI Act vraagt van providers wat goede engineering altijd al vroeg: weet wat je bouwt, test wat het doet, documenteer wat je weet — en corrigeer wanneer het misgaat."